Najważniejsze terminy w MMA

terminologia mma

Dla tych, którzy są zainteresowani tematem MMA, ale jeszcze nie za bardzo kojarzą o co w tym chodzi przygotowaliśmy serię wyjaśnień tak, abyście wiedzieli co tak naprawdę w czasie gali oglądacie. Jako, ze zarówno trenujący jak i komentatorzy walk używają specyficznych określeń warto znać przynajmniej te najważniejsze.

Balacha/dźwignia na łokieć- sytuacja, w której przeciwnik stara się wywrzeć presję na łokieć przeciwnika poprzez zginanie go w stronę, w którą się naturalnie nie zgina. Najczęściej ręka taka trzymana jest między nogami, a presja wytwarzana jest poprzez pchanie biodrami.

Kopnięcie-topór- atak nogę przez stojącego zawodnika wykonywane na stojącym lub leżącym przeciwniku. Wyprostowana noga jest unoszona bu za chwilę opaść z dużą prędkością na wybraną cześć ciała. Najczęściej punktem kontaktu jest pięta. 

Tylny dosiad/tylna kontrola- pozycja, w której jedna osoba dostaje się za plecy drugiej i oplata ją nogami wokół ud(wpinając tzw. haki) zdobywając tym samym bardzo korzystne miejsce do atakowania uderzeniami, duszeniami i dźwigniami. Przeciwnik mający kogoś za plecami znajduje się w sporych opałach. 

Duszenie- sytuacja, w której zawodnik jest pozbawiony dopływu tlenu do mózgu. Po kilku sekundach następuje utrata przytomności. Występują różne duszenia z różnych pozycji-przy użyciu przedramion, ramion, nóg, na tętnice, na tchawice.

Klincz-sytuacja, w której zawodnicy próbują się nawzajem kontrolować poprzez oplatanie rękami za głowę lub tułów. Najczęściej jest to przygotowanie do rzutu.

Łokieć- uderzenie wykonywane w ciała oponenta z użyciem łokcia, najczęściej w głowę lub tułów. Ataki takie mogą prowadzić do rozcięć w skórze i dużych zniszczeń dlatego ich użycie jest zazwyczaj ściśle uregulowane.

Garda- pojecie funkcjonujące w odniesieniu zarówno do pracy rękami jak i nogami polegające na ochronie tego co witalne. W stójce określa umiejętność ochrony głowy przed ciosami i kopnięciami. W parterze oznacza pozycję, w której zawodnik leżący na plecach oplata nogami ciało przeciwnika napierającego z góry, aby trzymać dystans i ograniczać możliwość atakowania. Oponent znajdujący się w gardzie może atakować uderzeniami, a ten trzymający w gardzie ma duże możliwości walki z pleców poprzez zakładanie duszeń i dźwigni.

Gilotyna- trzymanie i duszenie zakładane przez oponenta będącego frontem poprzez oplatanie ręki wokół głowy i pod brodą oraz wywoływanie presji na kark.

Młot- atak polegający na uderzaniu spodnią częścią zamkniętej dłoni. Wykonywane w stójce(najczęściej po obrocie) lub w parterze.

Sierp- atak pięścią polegający na uderzaniu przeciwnika raczej z boku dzięki użyciu siły pochodzącej z rotacji. 

Haki- kotwice wpinane w uda przeciwnika, aby lepiej kontrolować jego pozycję. Njaczęściej używane z dosiadu górnego lub tylnego.

Dźwignia na nogę- technika kończąca polegająca na odseparowaniu nogi przeciwnika lub jej części aby spowodować ból łydki, kolana lub stopy.

Dosiad- pozycja parterowa gdzie jeden oponent siedzi na drugim, oplatając nogi(wpinając haki)wokół jego nóg. Bardzo korzystna dla osoby z góry i bardzo niebezpieczna dla osoby z dołu. 

Pozycja boczna/kontrola boczna- pozycja w której zawodnik będący z góry unieruchamia i stara się kontrolować drugiem leżąc prostopadle do niego.

Kopnięcie obrotowe- atak nogą rozpoczynany z pozycji twarzą w twarz, gdzie siłę napędową stanowi szybki obrót wokół własnej osi. W odpowiednim momencie noga kopiąca prostuje się atakując wybraną część ciała przeciwnika.

Superman- uderzenie wyprowadzone po zmyłce kopnięciem frontalnym, po którym następuje natychmiastowy wykop nogi w tył z jednoczesnym atakiem ręcznym.

Sweep/przetoczenie- ruch w którym zawodnik leżący na plecach wytrąca z równowagi trzymanego w gardzie, odwraca go i osiąga dosiad.

Obalenie/rzut- termin określający zestaw technik prowadzących do sprowadzenia przeciwnika na ziemię.

Odklepanie- sygnalizacja chęci zaprzestania walki ponieważ technika została założona skutecznie i istnieje duży ból, ryzyko uszkodzenia bądź utraty przytomności.

Trójkąt- technika polegająca na opleceniu przeciwnika nogami wokół głowy i jednej z rąk i wykonaniu duszenia. Może byś stosowana z gardy bądź z dosiadu.

Hak- technika uderzenia polegająca na szybkim prowadzeniu ręki do góry.

 

Powiązane artykuły