Taniec wojownika

Jedną z najważniejszych tradycji muay thai jest wai khru, czyli zwyczaj „oddawania szacunku nauczycielom". U jego podstaw leży wiara w to, że każdy, od którego czerpiemy jakąś wiedzę jest khru, nauczycielem, i jako takiemu należy mu się z naszej strony najwyższy szacunek. Związek nauczyciel-uczeń towarzyszy nam właściwie od urodzenia, bo pierwszymi nauczycielami są nasi rodzice, a nauczycielem nauczycieli, khru yai, jest aktualnie panujący monarcha. Są to związki szczególne, a w przypadku muay thai wiążą się z nimi odpowiednie rytuały znane ood oaólna nazwa wai khru. Na początku drogi następuje inicjacja początkującego adepta, podczas której khru muay, nauczyciel muay thai, przyjmuje go na ucznia i obiecuje uczyć najlepiej, jak potrafi. Raz do roku w szkołach, uniwersytetach i wszystkich miejscach związanych z nauczaniem ma miejsce wai khru prajam pee, „doroczna ceremonia składania wyrazów szacunku". W przypadku muay thai często prowadzi się ją 17 marca, czyli w Dniu Muay Thai, choć nie jest to regułą. Jej zwieńczeniem jest wai khru ram muay, czyli „rytualny taniec szacunku", jakim zawodnicy oddają cześć swoim nauczycielom. Wai khru ram muay zawodnicy wykonują również przed walką, nie tylko składając w ten sposób hołd swojemu nauczycielowi, ale i modląc się o bezpieczne przetrwanie pojedynku i wreszcie zwycięstwo. To bardzo stary rytuał, przekazywany od niepamiętnych czasów z pokolenia na pokolenie. Przypuszczalnie dawni wojownicy wykonywali go z bronią przed wyruszeniem na wojnę. W czasach pokoju stawał się częścią żołnierskiego szkolenia i stopniowo wyewoluował.

Powiązane artykuły